Mantelzorger: “De verzorging thuis was niet mogelijk geweest zonder de hulp van jullie vrijwilligsters. Zonder hen zou ik zelf ziek zijn geworden. Echt heel fijn dat ik af en toe ’s nachts door kon slapen”.

Mantelzorger: “Jullie hebben lieve, zorgzame vrijwilligers. Bijna onvoorstelbaar, die gratis hulp. Hoe kunnen we jullie bedanken?”

Mantelzorger: “Vader is rustig ingeslapen. Hierbij wil ik de coördinator en de twee vrijwilligers heel hartelijk danken voor jullie hulp. Mensen zoals jullie zijn onbetaalbaar.”

Huisarts: “Heel hartelijk dank voor de ondersteuning bij het ziekbed van dhr. Het geeft een goed gevoel dat wij nooit tevergeefs een beroep op jullie organisatie kunnen doen.”

Mantelzorger: “Zomaar opeens is daar dan die persoon. Een mens die je de ruimte geeft, de rust en het vertrouwen. Zou die mens weten hoe belangrijk hij was op dat moment, hoe bijzonder? Ik hoop het lieve vrijwilliger. Heel veel dank dat je er zomaar even wilde was voor ons, voor mama. Wij zijn de vrijwilliger en coördinator dankbaar voor de zeer snelle inzet, de steun en de professionele aanpak.”

Mantelzorger: “Kan jullie niet vertellen hoe blij ik ben met VPTZ. Ik kan met een gerust hart weg. De mondhygiëniste was vroeg klaar en ik ben nog even boodschappen wezen doen, zonder haast en zonder de helft te vergeten!!!”

Remco Campert: “De dood is slechts de stilte in de zaal, nadat het laatste woord geklonken heeft.”

Harry Mulish: “Dood is wakker worden aan de verkeerde kant van je dromen.”

De mensen van voorbij (Hanna Lam)
De mensen van voorbij, we noemen ze hier samen.
De mensen van voorbij, wij noemen ze bij namen.
Zo vlinderen ze binnen, in woorden en in zinnen.
En zijn we even bij elkaar, aan het einde van het jaar.
De mensen van voorbij, zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij, zij zijn met ons verweven.
In liefde en verhalen, die wij zo graag herhalen.
In bloemengeuren en een lied, dat opklinkt uit verdriet.
De mensen van voorbij, zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij, zijn in een ander weten.
Bij God mogen ze wonen, daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij, zijn in het licht, zijn vrij.

Stel dat ik je moet laten gaan –
mijn hart zou zwaar zijn
en ik weet ik moet je laten gaan.

Stel dat ik je moet los laten –
leeg en stil zou het zijn in mijn hart
en ik weet ik moet je los laten.

Stel dat ik je vaarwel moet zeggen –
mijn hart zou breken
en ik weet ik moet je vaarwel zeggen.

Maar nu nog niet
morgen of overmorgen….

En als het dan zover is
laat mijn hart groot genoeg zijn
om jou voor altijd
bij me te weten.

Dineke van Oort, Zaltbommel

Ik zie je handen voor me liggen
Eens zo vaardig, nu zo stil
Duizend dingen, duizend zaken
Die ik nu opeens nog weten wil

Ik wil met je praten, je horen vertellen
Ik weet het niet meer
In mijn gedachten zal je altijd bij me blijven Ik zal je missen, elke dag weer

(gedicht uitgesproken tijdens de uitvaart van een vader)

Heeft u een mooi gedicht of vers?
Stuur het naar info@vptz-bommelerwaard.nl. Wellicht wordt het geplaatst.